Charlotte loopt rustig en verlegen naar haar nieuwe school. De vakantie is afgelopen dus is ze nu officieel een brugsmurf. Ze hoopt maar dat er leuke kinderen op school zijn. Ze had haar nieuwe kleding aangetrokken. In alle verhalen en films zijn er altijd van stomme populaire groepjes, dat hoopte ze niet van haar school. Ze liep een beetje dromerig over de stoep. Aan de overkant was de school. Ze hoorde de bel gaan. Ze liep even rustig door totdat ze de bel duidelijk hoorde en toen werd het rennen. Gelukkig was de les nog niet begonnen. Charlotte liep naar haar wiskundelokaal. De klas was al vol. Ze liep verlegen de klas in.
‘Zo, wie hebben we daar?’ vroeg de meester. ‘Charlotte ben ik’ zei ik een beetje raar. ‘Nou oké, ga maar zitten naast Alex’ zei de meester en wees naar een meisje met mooi steil zwart haar. Ze had een rood truitje aan met zwarte en paarse doodskoppen. Normaal vind ik dat niet kunnen, maar haar stond het wel. Ik hoopte maar dat ze niet bij zo’n groepje zat. Nouja, das anders wel snel. En eigenlijk klonk de meester niet boos, maar juist vrolijk. Ze had opeens geen reden meer om verlegen te zijn en liep naar het tafeltje naast Alex.